Op m’n 17e kwam het in me om verloskundige te worden en vanaf dat moment ben ik met ‘nieuw leven’ bezig. Ik ging naar de (toen nog) Vroedvrouwenschool in Heerlen. 18 Jaar werkte ik als verloskundige. Vele aanstaande ouders begeleidde en ondersteunde ik in deze voor hen zo belangrijke levensfase. Immers de komst van een kind is een zeer belangrijke, zo niet de belangrijkste verandering in een mensenleven. Ik zag vele nieuwe levens geboren worden.
Ik zag de oerkracht van de vrouw, wanneer zij geboorte gaf aan haar kind. Ik zag de steun en bescherming van de man, de as. vader, in dit geboorteproces. Ik zag de kindjes hun eerste ademteug nemen, waarin de levenskracht tot hun kwam.
Ik zag de oogjes die opengingen en het eerste daglicht zagen. De één keek helder en aanwezig, de ander nog wat slapend en in zichzelf, maar altijd was de bezieling zichtbaar.
Met de geboorte van een kindje zag ik mensen aan nieuw leven beginnen; er werd ook een moeder en een vader geboren. Er werd een broer, zus, opa, oma geboren. Ik zag de grote verandering, een transformatie in hun leven.
Elke bevalling was weer anders, elke geboorte was uniek. Ik draag met me mee de vele bevallingen die ik begeleidde. Het waren er velen in de huiselijke sfeer. Het eigen tempo van de baring die er gevolgd werd. De oerkrachten die vrij kwamen. Het onbeschrijflijke wonder als het kindje op moeders buik gelegd werd.
Ook de vele bevallingen in een ziekenhuis, de een voorspoedig, de ander met de nodige hulpmiddelen of kunstverlossingen.
Verloskundige, en het als vroedvrouw mogen beoefenen, blijft het mooiste ‘werk’ van de wereld.
Mijn werk in de geboortezorg vervolgde ik als verloskundig echoscopiste en centrummanager van een echocentrum. Bij het zien van de kindjes op de echo’s besefte nog meer hoe geweldig wonderbaarlijk de ontwikkeling van nieuw leven is. Immers vanuit de samensmelting van de eicel en de zaadcel trekt zich een ziel aan en ontwikkelt zich een embryo. Na 3 1/2 week en zo klein als een rijstkorrel is er beginnende hartslag. 10 Weken na de bevruchting is er al een volledig mini-mensje aanwezig met alles erop en eraan. Vervolgens groeit het maandenlang bij mama in de buik, veilig en geborgen, tot het moment dat het geboren wordt en de eerste ademteug neemt.
Er zal geen wetenschapper zijn die dit hele proces ooit zal kunnen ‘nabouwen’, zo wonderbaarlijk omvattend is het leven.
Rond 2019 kwam mijn loopbaan in de verloskundige zorg op een volgend kruispunt. Ik ging bij mijzelf te rade naar mijn volgende stappen. Wat was mijn verlangen? Wat sluimerde er in mij? Wat had ik te laten gaan?
Graag wilde ik weer meer contact met mensen, met de cliënten. Hen meer begeleiden in een verandering van hun leven. Ruimte en tijd hebben voor daar waar het stagneert, even tegenzit, of lastig is uit te komen. Hier begeleiden, hier de diepte in om de oorzaak, de wortel van daar waar de pijn ontstond te verwijderen.
Tevens voelde ik dat het hoog tijd werd ruimte te geven aan mijn spirituele kant. Het deel wat al die jaren weinig tot uiting had kunnen komen.
Ik ging naar diverse opleidingen om mijn vaardigheden in coaching te verruimen en te verdiepen. Hierin leerde ik op de lagen van het onderbewustzijn te werken. De plek waar veel verscholen ligt van wat niet bewust is, maar wel een invloed heeft op het huidige leven. In zijn algemeenheid vaardigheden om met ieder mens aan de slag te gaan. En mijn specialiteit is dat wat er rondom de geboorte plaats vond. Om vervolgens ook bij de invloeden van de voorouderlijnen terecht te komen.
Mijn praktijk ‘Zicht op nieuw leven’ ontstond. Waar dit voorheen voor een groot deel ook letterlijk plaatsvond in mijn rol als verloskundige en echoscopiste, maakte ik hier de transformatie naar het begeleiden van mensen in hun bewustzijnsverruiming, om helder zicht te krijgen op hun leven. En werd praktijk “Zicht op het Leven” een feit.
Met veel plezier en enthousiasme sta ik voor je klaar.